بهشت جایگاه با صفایی است که مسافرانی همچو مومنان وقتی از سفر آخرت شان از جهان زمینی به آن جهان می روند می باشد چون مومنان خدا در زمان حیات جایگاه خالق و مخلوق را می دانستند و حفظ حرمت می کردند و هرگز نفس و اراده خود را تسلیم شیطان ملعون نمی کردند و از صراط مستقیم پیروی می کردند و هرگز گناهی مرتکب نمی شدند براستی که بهشت با صفا برازنده آن نیکو سرشتان می باشد .

                                                          ف.فتحی