خالق و مخلوق در زمان روزه داری آنقدر به هم نزدیک می شوند انگار مانند عاشق و معشوق در کنار هم قرار می گیرند و عاشق خدا با راز و نیاز عاشقانه زیر گوش معشوق از عشق و وفاداری می گوید و دائما متذکر می شود که جز خالقش هیچ عشقی برایش ارزشی ندارد و دوست دارد همین حالات ملکوتی تا ابد ادامه یابد.

                                                                     ف.فتحی