عمر می گذرد و تنها از آدمی ردپایی از خاطره ها بجای می ماند چه خوب است که خاطره خوبمان بیشتر باشد و بازماندگان از یادآوری اش لذت برند وای به حال کسی که از خود خاطره بد بجای گذارد مسلما بعد از اینکه به آن دنیا رفت و کسانی که از او دلگیرند و از او خاطره ای بد دارند هرگز در دل او را نمی بخشند و از یادآوریش دلگیر و ناراحت می شوند چون کار بد و کلام زشت مانند نیشی بر قلب می نشیند و هرگز زهرش از یادی نمی رود.