هر روز در طلوع خورشید شکوه ایثار را می بینیم که چگونه با لبخند بی نظیرش بذر امید را در دل هر جانداری می پاشد و از شمع وجودش می کاهد تا در دل غنچه ها امید را شکوفا نماید پس چرا ما انسانها از این خلقت آفریدگاری درس عبرت نمی گیریم به همنوع نا امید خود کمک نمی کنیم تا که نور امید در دلش روشن و به زندگی امید وارشود به امید آن روز طلایی......

                         ف.فتحی